မင္းမ်ဳိးႏြယ္/RiA ၊ ဧၿပီ ၁၉ ရက္
ရခုိင္ျပည္နယ္သည္ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိသည့္ ေဒသတစ္ခုျဖစ္သည့္အတြက္ ထင္းမီးကိုသာ အဓိက သံုးစြဲခဲ့ၾကရၿပီး ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ လွ်ပ္စစ္မီးကို ရခိုင္တျပည္နယ္လံုး ရရွိေစေရးအတြက္ မဟာဓါတ္အားလိုင္းမွ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ျဖန္႔ျဖဴးေပးထားေသာ္လည္း လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ထင္းလိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာ အမ်ားအျပား ရွိေနေသးသည့္အတြက္ စီးပြားျဖစ္ ထင္းခုတ္သူမ်ား တြက္ေျခကိုက္ေနၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ယခင္က ထင္းခုတ္လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ၿပီး ရပ္တည္ေနၾကသည့္ ထင္းအေရာင္းအဝယ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကသူမ်ားမွာ ထင္းအေရာင္းအဝယ္ လိုက္ေသာ္လည္း ေစ်းေကာင္း မရရွိသည့္အတြက္ တြက္ေျခမကိုက္ဘဲ ရွိေနခဲ့ရာမွ ယခု ေနာက္ပိုင္းႏွစ္မ်ားတြင္ ထင္းအေရာင္းအဝယ္ လုပ္ကိုင္သူမ်ားလည္း နည္းပါးလာျခင္း၊ ထင္းမ်ား ရွားပါးလာေနျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ထင္းခုတ္ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္သူမ်ားမွာ ယခင္ထက္ တြက္ေျခကိုက္ေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ထင္းလုပ္ငန္းက ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ တြက္ေျခကိုက္တယ္ လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေျပာ လို႔မရဘူး။ အရင္ႏွစ္ေတြကနဲ႔စာရင္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုေကာင္းလာတဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ထင္းအဝယ္ဒိုင္ေတြလည္း နည္းလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထင္းေတြကလည္း ရွားလာေတာ့ ထင္းခုတ္တဲ့သူေတြလည္း နည္းသြားတယ္။ အဓိကက ေတာင္ထင္းေတြ ရွားပါးလာတာနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ျပားထင္းေတြကိုပဲ ခုတ္တာဆိုေတာ့ ေစ်းေကာင္းလည္းရတယ္။ သံုးစြဲသူေတြလည္း ႀကိဳက္ၾကတယ္။ အေရာင္းအဝယ္လည္းလိုက္တာေပါ့။”ဟု ထင္းခုတ္သမား ဦးေမာင္ေစာသာက ေျပာသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေက်ာ္ခန္႔က ရခိုင္ျပည္နယ္္အတြင္း ထင္းမ်ားအကို အဓိက ေလာင္စာအျဖစ္ သံုးစြဲေနရခ်ိန္တြင္ ထင္းမ်ားကို အလြယ္တကူထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်ႏိုင္သည့္အတြက္ သံုးစြဲသူမ်ားအေနျဖင့္ ေစ်းေပါေပါျဖင့္ ဝယ္ယူသံုးစြဲခဲ့ၾကရေသာ္လည္း ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ သစ္ေတာမ်ားျပဳန္းတီးမႈ ျမင့္မားလာသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကုန္းတြင္းပိုင္းမွ ထြက္ရွိသည့္ထင္းမ်ားမွာ လံုးဝမရွိသေလာက္ထြက္ရွိမႈ နည္းပါးသြားခဲ့ၿပီး ဒီေရေတာထင္းမ်ားကိုသာ အားထားေနၾကရေၾကာင္းသိရသည္။
“ထင္းကိုကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေတာထဲကေန တစ္ခါတည္း ပုိင္းျဖတ္ၿပီးမွ ယူလာတာပါ။ အရွည္တစ္ေတာင္ရွိတဲ့ ထင္းအတံုးႀကီးေတြ ေမာ္ေတာ္တစ္စီးကိုသိန္း၂၀ အထက္မွာေရာင္းေစ်းရွိပါတယ္။ ဒါကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အဝယ္ဒိုင္ေတြမွာ သြင္းရေစ်းပါ။ ေမာ္ေတာ္အႀကီးအငယ္အေပၚမွာ ေစ်းကြာဟမႈရွိပါတယ္။ တစ္စီးကို ထင္းတံုးအေရအတြက္ အနည္းဆံုး ႏွစ္ေသာင္းေလာက္ကိုဆံ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဒီထင္းေတြကို ရမ္းၿဗဲၿမိဳ႕နယ္က ခုတ္ရပါတယ္။ တျခားေနရာေတြမွာ မရွိေတာ့ဘူး။ ရွားရွားပါးပါးရွိတာဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ႀကိဳးစားၿပီး ရွာခုတ္ရတယ္။ အစိုးရထိန္းသိမ္း ေတာေတြနဲ႔က်ရင္လည္း တရားစြဲခံရမွာကို စိုးရိမ္ရေသးတယ္။”ဟု ဆက္လက္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ယခင္က ဒီေရေတာထြက္ ထင္းမ်ားအား ေရာင္းခ်ရန္အတြက္ ခုတ္ယူမႈမွာ အပင္ငယ္မ်ားကိုသာ ခုတ္ယူေလ့ရွိၾကေသာ္လည္း ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ အပင္ငယ္မ်ားရွားပါးလာသည့္အတြက္ အပင္ႀကီးမ်ားအား ရွိန္းစက္မ်ားျဖင့္ ခုတ္လွဲကာ ေရာင္းခ် လာေနၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္လာရၿပီး ယင္းသို႔ ခုတ္ယူမႈေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ေဒသမ်ားတြင္ ဒီေရေတာေပါက္ေရာက္မႈမွာ အလြန္နည္းပါးသြားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ထင္းေတြကို အရင္ကလိုမ်ိဳး သိပ္ေပါေပါ ဝယ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ထင္းခုတ္ေရာင္းတဲ့ သူေတြလည္း နည္းလာေတာ့ ထင္းေရာင္းတဲ့ သူေတြကလည္း ေစ်းတင္ေတာင္းေတာ့ ေစ်းေကာင္းေပးၿပီးဝယ္ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဒီထင္းတံုးႀကီးေတြကို ခြဲၿပီးမွ ေရာင္းတာဆိုေတာ့ အလုပ္သမားခေတြ ဘာေတြလည္း ရွိေသးတာေပါ့။ သိပ္ေတာ့ မက်န္ဘူး။ ေတာင္ထင္းေတြေပါတုန္းကဆိုရင္ အဆင္ေျပတယ္။ အခုက ေတာင္ထင္းေတြကို ခုတ္တဲ့သူကလည္း အိမ္သံုးထင္းေလာက္ကို ပဲခုတ္ၾကတယ္။ စီးပြားျဖစ္ မခုတ္ၾကေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ဒီထင္းေတြေလာက္ ခုတ္ရတာမလြယ္ကူဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အျမတ္နည္းေတာ့ထင္းအေရာင္းအဝယ္လုပ္သူေတြလည္း နည္းသြားတယ္။”ဟု ထင္းအဝယ္ဒိုင္ပိုင္ရွင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း လွ်ပ္စစ္မီးကို စတင္သံုးစြဲခြင့့္ရွိသည့္ အခ်ိန္မွ စတင္ကာ ယေန႔အထိ သံုးႏွစ္တာကာလအတြင္း ၿမိဳ႕နယ္ (၇) ခုတည္းသာရရွိၿပီး က်န္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားမွာ မရရွိေသးေၾကာင္း၊ ယင္းအျပင္ မဟာဓါတ္အားလိုင္းမွ ျဖန္႔ျဖဴးေပးလွ်က္ရွိသည့္လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားကိုလည္း ၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္မ်ားႏွင့္ ေက်းရြာတစ္ခ်ိဳ႕တို႔တြင္သာ သံုးစြဲခြင့္ရရွိၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား သံုးစြဲခြင့္မရရွိေသးသည့္ ေက်းရြာမ်ားမွာ အမ်ားအျပား က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။
0 comments:
Post a Comment